Biografie

Ik ben op 12 oktober 1957 geboren in Rijsoord. Het was op een zaterdag. De ooievaar van dienst bracht mij om 12.30 uur.

Dat is weliswaar al pak-em-beet 50 jaar geleden maar ik weet het nog goed. Het eerste dat ik zag waren drie grijnzende koppen. "Hoera, een jongen", riepen zij in koor en wezen op mijn onderkantje. "Je komt als geroepen want we hebben dringend een keeper nodig." Het bleken mijn broers. En op de eerste dag van mijn bestaan wist ik al dat ik keeper zou worden. Ik zette het meteen op een janken, maar dat werd kennelijk normaal gevonden.

Zodra ik kon lopen werd ik door mijn liefhebbende broers in doel gezet. Zij hielden rekening met mijn geringe omvang en gebruikten dus een tennisbal. Zij voelden dat goed aan: bij een kleine keeper hoort een klein doel en een kleine bal. De snelheid van hun schoten pasten zij evenwel niet aan. En elke keer als ik een bal doorliet juichten zij en als ik er een tegenhield - en daarbij achterover viel - juichten zij ook.

De lagere school doorliep ik op mijn sloffen. Op de middelbare droeg ik gymschoenen en op de kweekschool had ik sandalen aan. Jazeker, de kweekschool. Want ik wilde schoolmeester worden. Lekker lang vakantie en elke dag vroeg thuis! Ik stond jaren voor de klas, deelde proefwerken en reprimandes uit, patrouilleerde op het schoolplein en deelde oorvijgen en strafwerk uit. Het liefst vertelde ik verhalen, die ik zelf verzon. Ik ontdekte hoe goedgelovig kinderen eigenlijk zijn. Alles wat ik zei namen ze voor zoete koek aan. Dat kan mij nog wel eens van pas komen, dacht ik toen. Twintig jaar later schreef ik een kinderboek. Het is te koop voor € 16,95. Klik hier.

In mijn jonge jaren ben ik bij de padvinderij geweest. Mijn broers gingen naar voetbal en orgelles. Ik begon er als welp maar maakte carrière en schopte het tot akela. Ik droeg al die tijd een korte broek, stevige schoenen en kousen met kwastjes. Mijn jaarlijks hoogtepunt gold het "Heitje voor een karweitje". Dan deed je voor familie en buren een eenvoudig klusje en dan kreeg je een kwartje. Het duurde vele jaren eer ik erop werd gewezen dat je die kwartjes moest afdragen. Toen was de lol eraf en ben ik met het padvinden gestopt.

Ik ben - ondanks mijn vele talenten en respectabele banksaldo - nimmer getrouwd. Ik weet niet goed waarom ik nooit voor een vrouw ben gevallen. Misschien omdat ik me goed staande kan houden (grap). Het bevalt mij uitstekend om alleen te zijn. Helemaal niemand die aan mijn kop zeurt, iets waarover mijn broers zich nogal eens beklagen. Ik denk niet dat ze overdrijven: zij zien er stuk voor stuk ouder uit dan ik.